Onderweg naar Asatu, 'ons' dorpje!

Het is alweer 6 dagen geleden dat wij met het vliegtuig aankwamen in Accra. DE geweldige hoofdstad van Ghana waar het verkeer gewoon altijd file kent en de mensen tussen de auto's hun producten vanaf hun hoofd verkopen. Geweldig indrukwekkend al die Ghanese vrouwen met handelswaren op hun hoofd.. DAT gaan wij ook leren in die 106 dagen!

Het geld wisselen was een ervaring op zich zeg! Jeetje wat voel je je dan rijk en tegelijk opgelaten met plaatsvervangende schaamte. Goedemiddag! wat liepen wij met een pak vol monopolie-stink-geld dat kantoortje uit! Maar goed dat we Emanuel, onze bodyguard, bij ons hebben.
In Accra nog wat boodschapjes gedaan en voor we de 4,5uur durende trip naar Asatu begonnen nog even genieten van de luxe van een Pizza!!
14:00 reden we weg, de eerste paar uur waren de binnen kanten van onze ogen erg mooi! Daarna werden we doodgegooid met muziek van Westlife wat niet erg goed was voor de liefdes emotie van Pammie.. inmiddels wordt het al erg lachwekkend en normaal dat het gemis toeslaat, een Kodak momentje!
Onderweg zagen we van alles langs de weg, waaronder een in de berm geschoven, op zn kop liggende auto! Iedereen stopte met piepende banden en schoot te hulp, de wegenwacht van Nederland is er niks bij! Met z'n alle de auto terug kantelen en naar een veilige plek duwen.. 'Get in, get in' werd er geroepen en we reden verder.
Onze 2e stop was bij het Apendorpje.. Een traditioneel dorpje, met de waterpomp in het midden en 1 boom waar de aapjes in wonen. Erg leuk om ze even een banaantje uit je hand te laten eten. Wat een brutaaltjes het lijken net mensen... ook de kindertjes waren super schattig! Misschien vonden we hun nog wel leuker dan de aapjes! Foto! Foto! Gekke bekken trekken en de foto terug kijken.. ze vonden het geweldig.

Na nog een paar uurtjes rijden arriveerde we om 18.40 bij het geusthouse of Asatu. Een prima appartementje van 6m bij 5m, met een douche (koud), een wc (met emmer doortrekken) en geen licht. De sleutel van het 2e appartement had een Ghanees op zak die niet te bereiken was. Al vlot (2 dagen later) kregen we de sleutel en 5 dagen later hadden we eindelijk licht! Maar, alles wordt geregeld en qua vervoer worden we prima verzorgd. Persoonlijke taxi's genoeg, het neefje van en vriend van, buurman enz..

De Reis

25 Januari stonden we op perron 4 van schiphol te wachten op de trein naar Dusseldorf. De vriendjes achterlatend begon ons avontuur stipt om 7.44 's morgens. Een overstap op Utrecht en Duisberg was hilarisch lachwekkend met de 168 kilo bagage die we met onze girl power moesten verplaatsen. We waren blij dat we geseald en wel de bagage bij het inchecken af konden geven. Alleen echte Hollanders laten hun bagage kennelijk sealen want we werden zo'n beetje uitgelachen toen we er mee aan kwamen zetten!
In het vliegtuig waren wij de enige 3 blanken en omdat het voor de helft gevuld was hadden we zeer royale plekken om heerlijk te slapen.. de 6 uurtjes vlogen voorbij net als de traantjes die Pam wegpinkte bij het vertrek. Och wat is het toch heerlijk om verliefd te zijn.. maar NU EVEN NIET! Ghi haha...

In het pikje donker kwamen we aan op de luchthaven van Accra. Terwijl iedereen uitstapte zocht Rianne naar haar telefoon.. en NO WAY dat we het vliegtuig verlaten zonder telefoon ook al werd het ons vriendelijk doch dringend verzocht Rianne had er schijt aan! (en gelijk heeft ze). Eenmaal gevonden gingen we de warmte tegemoet en met een busje naar de aankomsthal. Vlak voordat het busje vertrok kwam er als een malle een zwarte tas aangerend met een paar witte tanden ! Met een zucht van schrik en opluchting tegelijk pakte Rianne haar laptop-tas aan en het busje vertrok! De opper chaoot had haar intreden gedaan en daar waren Pam en Marjo erg blij mee. Hoefde zij zichzelf tenminste ook niet te schamen voor hun gebreken.

De douane kijken ook in Ghana saggo maar gelukkig hadden we de bagage redelijk vlot. De verwelkoming van tientallen Ghanezen achter dranghekken was erg leuk! Al snel zagen we de contactpersoon (Emanuel) van stichting Atta en werden onze spullen overgenomen door de 'dragers'. Vanaf dat moment werd alles voor ons gedaan. Rianne was 'de bom' in het negeren van opdringerige 'dragers' en daar leerde de andere 2 koninginnetjes snel van. Wel erg vreemd om je spullen toe te vertrouwen aan anderen en als koninginnetjes benaderd te worden. Dat hoort erbij als je blank bent kennelijk!

Op naar het hotel met de geblindeerde-auto en chauffeur(Paul) van 'the government of Kadjebi'. Na ongeveer een half uur deed onze eerste blunder z'n intrede. Vergeten geld te wisselen en dat moest natuurlijk gebeuren bij het vliegveld in de buurt! Oeff de Paul was niet blij, terug naar Accra om bij het Golden Tulp Hotel geld te wisselen... jahoor je raad het al.. gesloten! Oeps das nog minder fijn, morgen weer terug. Even getracht een hotel iets dichterbij te nemen maar dat vonden we te duur.. $60 p.p. PIEEP!!! het is wel Ghana hé! Toch naar Hotel Jefkens waar we ook voor Paul en Emanuel maar een kamer hebben geboekt. Vonden we wel zo netjes rond de klok van 23:00 en het was wel zo makkelijk de volgende ochtend.
Na ons afgespoeld te hebben met een koud zeikstraaltje hebben we het thuisfront gebeld en zijn we moe en voldaan in een driepersoonsbed gekropen. Lekker knus! Morgen op naar het binnenland!

Welkom op mijn Reislog!

Heej hallo,

Je hebt ons gevonden en wilt even mentaal met ons meereizen

.. je bent geweldig echt heel fijn want misschien zullen we het wel eff nodig hebben..

Hier kun je alle avonturen en ervaringen tijdens onze studie-reis volgen. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar we ons bevinden en waar ik ben geweest!

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Leuk dat je met ons mee reist ennuh... laat een berichtje achter na je bezoek, dan reis je pas echt mentaal met ons mee

Liefs Pam en Rianne