Een verhaal voor de 'afwisseling'
Afwisseling!
Afgelopen periode stond in het teken van afwisselingen. Een periode alleen in Asato afgewisseld met een periode vakantie maar ook heel veel afwisselingen in emotie. Eenzaamheid, je onprettig voelen, maar ook vrolijk en voldaan in gezelschap. Het gevoel meer onder de mensen te komen. Bang van de storm en het missen van iemand aan je zij.
Na een week alleen in Asato vertrok Pam met de bus naar Accra. 6 uurtjes rijden bracht haar om 5.15 in de ochtend in het hotel waar Rianne en Marjolijn hun laatste vakantie-nachtje hadden doorgebracht. De kamer hing vol met slingers, de verhalen over de zeer relaxte vakantie werden in geur en kleur vertelt en we vierde die dag Rianne haar verjaardag aan het zwembad in hotel Sangri La. Met een cocktailtje en een lekkere lunch kwamen we prima de dag door. Genieten van de laatste uren Afrika voor Marjolijn en aftellen van de uren voor het ontvangst van Ruud. De zenuwen liepen op, drama met het ticket van Mar en de bagage van Ruud daargelaten hadden ze rond 21:00 van plek geruild. Voor Ruud en Pam ging de vakantie beginnen en de tour terug naar Asato stond voor Rianne voor de deur. In deze geweldige periode zonder behoefte aan internet zijn er dik 3 weken verstreken.
Het mocht even duren maar dan heb je ook wat. Wij hebben allebei een geweldige Ghana reis achter de rug en zijn nu weer als een raket van start gegaan met de 2e project periode.
Het was even nodig om een pas op de plaats te maken en ons project voor ons zelf te evalueren. Uren praten in 30 graden watertje erbij en zweten maar bracht ons tot een nieuw schema voor de komende maand! Na overleg met Daniel staan interviews met (hopelijk) de juiste personen gepland en een bezoek aan Ho. Daar zullen we 3 dagen verblijven om Department of Social Welfare nog eens te bezoeken, de bibliotheek en meteen te bekijken hoe het Rebecca vergaat die nog altijd in het ziekenhuis ligt. We hopen hier informatie te vergaren over hoe het zorg systeem werkt in Ghana om deze kennis te verwerken in de interviews en ons verdere project. We hebben een goed gevoel over de voortgang van het project en hopen het zo voort te kunnen zetten.
Naast ons project hebben we afgelopen week alweer genoeg cultuur opgesnoven. Het is wel even leuk om uit te wijden over de begrafenis waar we dit keer echt bij betrokken waren. De neef (een belangrijk man in Kadjebi) van Kofi (vice president van Atta) werd ritueel begraven wat 3 dagen 'feest' inhoudt. Vrijdag hebben wij onszelf nog niet betrokken maar zaterdag zijn we traditioneel gekleed onze groet gaan brengen aan Kofi. Het was groots opgezet en niet te beschrijven zonder foto's dat ga ik dan ook maar niet proberen want dan zit je over 2 uur nog te lezen. Het was een hele ervaring om als 'queen mothers', gekleed in zwart en rood (de kleuren van rauw) een bezoek te brengen aan het huis van Kofi zijn zus waar de lunch geserveerd werd. In party tenten buiten en een zeer groot en luxe huis werden wel 200 familieleden of naasten ontvangen die allemaal (inclusief wij) genoten van het buffet. We werden naar het dorpsplein gereden waar na een uur wachten alle chiefs van Kadjebi hun intreden deden. De 8 vrouwen van de zonen van de overleden man brachten offers en ook dat ging volgens traditionele rituelen. Uitgeput van de zon en het rond hangen besloten we halverwege naar huis te gaan. Dit was uiteraard geen probleem en wij zijn weer een ervaring rijker!
De kleding die we droegen gaf een hoop reacties bij voorbijgangers en vooral bij bekende. We hadden de kleding geleend van de echte Queen Mother van Asatu die de wond van Rianne behandelt. Hadden we dat al verteld? Rianne heeft een gapend gat in haar been! Naar aanleiding van een open gekrabbelde en daarna geinfecteerde beet van een uncle-fly vrat de bacterie steeds dieper haar onderbeen in. Het klinkt een beetje smerig maar het at gewoon echt haar vlees opweg naar het bot. Na een toevallige ontmoeting met Justine (die nieuwsgierig was naar de wond onder die enorme pleister) gaat Rianne nu met regelmaat langs bij haar om haar wond te laten behandelen. Een week behandeling met plaatselijke medicijnen (bladeren van die en die andere plant) heeft al drie dubbel dik zijn vruchten afgeworpen. It's getting better and better! Ook weer een hele ervaring! Het houdt niet op... ;-)
Reacties
Reacties
Ha meisjes,
We genieten weer van jullie verhaal! Telefonisch hoor ik (nog!) meer en ben ik echt heel blij dat het met jullie project zo goed gaat! Knap dat jullie ook goed terug reflecteren op jezelf en dat het project constant onderhevig is aan evaluatie en bijsturing. Perfect!
Jammer van Rianne's wond op haar been. Wel grappig hoe jullie dat schrijven : na de behandeling met bladeren van een plant, werpt die al vruchten af! Tja, ik heb dan een heel ander beeld en zie Rianne al lopen met een fruitmand rond haar schenen, ha ha!
Obrunies, bye maar weer en tot volgend contact!
Kus van mij X
Leuk dat jullie weer verhalen hebben geplaatst op de site! Zo te lezen hebben jullie d.m.v. de vakantie weer voldoende energie om aan het 2e deel van jullie project te beginnen. Veel succes ermee! En Rianne, veel beterschap met je voetje. Ik hoop voor je dat het snel over gaat. Nog 2 maandjes! We kunnen al bijna gaan aftellen... xxx Tamara
Het is erg leuk weer een verhaal van jullie te lezen.
Uiteraard blijf ik bij na telefonisch contact en msnnen!!
Ja echt, ik dus ook.
Maak me best een beetje zorgen om je voet hoor!!!!!!!!!
Succes meiden
Sjeetje Riann, klinkt niet erg best `een gapend gat` in je been?? Proberen niet meer te krabbelen dus...
Verder zien de verhalen er nog steeds goed uit net als het werk wat jullie verzetten !!
Ga zo door en tot de volgende story.
Kus
Na een enerverende start met héél veel nieuwe impressies van een mooi land en een verdiende "rustpauze" wel aan het werk gaan dames! Daarnaast in aanraking komen met de plaatselijke gebruiken zoals de "medicijnvrouw". Ben benieuwd of deze natuurgenezeres met haar alternatieve aanpak met bladeren enzo de moderne westerse geneesheren in hun hempie kan laten staan. Ik denk het wel.
Houd het gezond daar!
Grtz.
Ook deze verhalen gelezen, wat geweldig om zo,n begrafenis mee te maken, ik had jullie wel eens willen zien in deze kledij ghi... maar nu weer aan `t werk en ik hoop dat alles naar wens gaat. Rianne voor jou hoop ik dat je wond aan je been snel zal genezen, want dat kan je echt niet hebben daar. Succes met alles verder en de groetjes van Oma en Opa.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}