Onze ervaringen stonden nog niet op het weblog of er waren alweer nieuwe. Het is echt niet te geloven! Zaterdag in de namiddag zaten we te chillen onder de ven. Een lange trip naar Dodi Fie bracht ons die dag onze eerste traditionele welkomstceremonie met Jenever uit Schiedam! Ja je leest het goed, echte hollandse jenever wordt hier als traditie gedronken bij speciale gelegenheden. Nou ja gedronken, het was meer een half glas attuh en niet vergeten de laatste druppels op de grond te gooien want de voorvaderen lusten er ook wel pap van! En die moet je blijven eren natuurlijk.

Wij brachten het dorp de groeten van Atta en 3 voetballen. Verder namen we een kijkje bij het Brug-Project van Atta. Dodi Fie is een eiland omdat het omringt wordt door een 'rain-river'. In het droge seizoen van nu stonden we tot ons knieen in het water bij het trotseren van de rivier... moet je nagaan hoe hoog dat water staat in het regenseizoen. Wat ze nodig hebben in plaats van een lekke kano is dus een brug!

Maargoed zaten dus te chillen op bed onder de heerlijke 'koelte' van de ven! Ineens merkte we een raar donderend op en dachten aan onweer in de verte. We bereidde ons vast voor op het uitvallen van de stroom, Maar toen er een sterke geur de kamer binnen drong en onze hersenen registreerde dat het een brandlucht was schrokken we. We zetten 2 stappen de kamer uit en direct weer terug om de camera te pakken. Een bushfire (die ze hier gebruiken om wild op te jagen op het vervolgens af te schieten) verwoeste de gazonnetjes in de achtertuin van de buurman! De vlammen vlogen werkelijk de lucht in en de strak blauwe lucht werd vervuild met donker grijze rookwolken... M'n mond viel open van verbazing bij het zien van de lokalen. Ze stonden erbij en keken ernaar, alleen de huiseigenaar en familie liepen rustig af en aan met een emmer water. Toen het leek alsof de paniek enigszins toe ging slaan schoten wij te hulp maar ja wat doe je aan zo'n brand. Niks geen paniek voor de omstanders hoor.. het is werkelijk niet tegeloven, zoiets kan in nederland echt niet maar hier kan het allemaal!

Maandag ochtend raakte WIJ bijna in paniek toen we hoorde dat de verzekering voor Rebecca niet zou lukken! 6.30 uur zouden we vertrekken naar Ho en haar een bezoek brengen. Een knuffel en de verzekeringskaart waren de belangrijkste dingen om mee te nemen dus we baalden flink! Die dag is de kaart wel geregeld (met weer een foute naam.. och dat is ook weer gefixt die woensdag) en 12uur (dat is 5,5 uur wachten later) vertrokken we dan toch naar Ho! Het bezoek maakte Mar gelukkig ontzettend gelukkig. Rebecca ligt nu in een beter ziekenhuis en was geopereerd aan haar botbreuken. Zielig was dat haar enkel opnieuw gebroken moest worden omdat ze te lang in Hohoe was geweest en het lichaam zichzelf 'verkeerd' was gaan genezen.. arm meisje. Rebecca was wakker en gaf zelfs respons op de kado's van Marjolijn! Een geweldig mooi moment dat op foto vast gelegd is (worden jullie al nieuwsgierig??) Woensdag kregen we te horen dat de uiteindelijke zorg-verzekerings kaart met alle juiste informatie onderweg is naar Ho! Het heeft ons wat grijze haren bezorgd maar de verzekering is geregeld! Nu nog zorgen dat het kindje over een tijdje Pleegmoeder Marjolijn kent!

Zo effiecient dat we zijn hebben Rianne en ik in Ho ons af laten zetten bij 'The departement of social welfare in Ghana'! Voor het gebouw hebben we iemand aangesproken die ons naar de directeur bracht. Daar kwamen we onverwacht letterlijk binnen vallen onder het genot van een banaan werden we met open armen ontvangen! Hij was erg geinteresseerd in ons onderzoek en kon ons veel vertellen over het zorgsysteem van Ghana. Over de rechten van het kind, Registratieprocedure en handleiding voor het werken met weeskinderen in Ghana en de functies van een social worker op district niveau. Genoeg informatie om uit te pluizen en te kijken wat we kunnen gebruiken! Weer een stapje verder en met een zeer informatieve bron vrienden gemaakt ;-) we hebben een vervolg afspraak!

Ik zit alweer aan een a4tje tekst en heb zin in wat kreten.. dus op naar de wist je datjes.....