Vorige week hebben we eigenhandig een selectie gemaakt van de gezinnen die we willen bezoeken en een planning voor de komende weken! Nadat dit een week in 'de week' heeft gelegen bij de social worker (Don) ontmoette wij hem afgelopen dinsdag en wilde hij woensdag als een racket van start gaan. 6 Gezinnen bezoeken, in Kadjebi, op EEN dag, in de namiddag (als de school uit is en het kind thuis... waar we niks uit krijgen qua info) en te voet.... We weten niet of dit een 'wanna be Obrunie actie'was maar ik dacht dat alles hier rustigaan op zn tijd ging! Onhaalbaar maar Don tegemoet komend zijn we woensdag de eerste gezinnen gaan interviewen. Het was leuk en we worden overal hartelijk ontvangen. We hebben nu het idee dat ze redelijk oprecht zijn. Helaas is de taal nog best een struikelblok. Hoewel Engels de voertaal is wordt er door de meeste gezinnen hier in het binnenland niet meer dan jip en janneke engels gesproken! Don doet z'n best als vertaler alleen ons gevoel erbij zit niet helemaal lekker. Zo hebben we het idee dat hij van een openvraag met zn goede bedoelingen voorbeelden geeft en daarmee de ouder het antwoord in de mond legt. Dit geprobeerd te bespreken ... we zullen zien. Na 2 gezinnen bezocht te hebben wisten wij genoeg om verder te kiunnen en waren wij voor vandaag uitgeblust. Viel te verwachten natuurlijk dus zijn we donderdag 8uur 's morgens verder gegaan en 3 gezinnen bezocht. Dit keer 2 in Asato en 1 in Korsamba (kindje van ...) Na deze 5 gezinnen hebben we de vragen aangepast aan het niveau van de gezinnen en zijn we in gesprek gegaan met Daniel over de tactiek en andere info. Veel nuttige informatie verder kwam misschien wel als grootste probleem de mentaliteit van de ghanees naar voren.. maarja wie dat in literatuur opschrijft wordt waarschijnlijk de doodstraf opgelegd en waarschijnlijk zal er hierover weinig te vinden zijn in ghana! Lastig te onderbouwen voor het project dus... Maargoed het glas is nog steeds half vol en met de aangepste vragen gaan we het volgende week gewoon weer proberen.

Het is leuk en de kop is eraf! We zien op deze manier nog eens wat van de (achter) buurten en een half uur lopen door de Bush Bush is geen enkel probleem .... Pffff.... Dat was wel eff zwaar maar ook weer een hele ervaring zoals er nog vele zullen volgen!

Bye bye zwaai zwaai,

Ennuh wist je dat in de wist je datjes staat hoe het ons verder vergaat...