Het weekend van Januari op Februari
Zaterdag was DE dag van onze eerste internet beleving. Met dank aan mijn schat waren onze verhalen die avond nog te lezen. De verbinding in Ghana trok het namelijk niet. Super snel kregen we al leuke reacties via sms en telefoon op de verhalen! We werden er helemaal gelukkig van hier :)
Minder gelukkig werden we van de eerste regenbui die zaterdag middag rond 17:00 naar beneden kwam zetten.. de hagelstenen (ja je gelooft het bijna niet, maar 't is heus) lieten de voorruit van de taxi nog net iets verder scheuren en we zagen geen hand meer voor ogen door de beslagen ruiten. Met 50km p/u denderde de taxi gewoon tussen de holen en gaten door! Toch was de regen ergens ook wel fijn, alle stof sloeg neer en de temperatuur zakte met 8 graden naar beneden.. we kregen bijna kippenvel. Het werd echter wel benauwder en ook de muggen en andere ongedierte kregen er ineens erg veel zin in om obroenies te pesten. De eerste echte muggenbeten, rode vlekken en irritaties hebben onze mooie (nog steeds witte) huidjes verminkt. Ook al het vuil hier in de lucht wordt onze poriën in geblazen waar onze huid tegen protesteert. Wat dat aangaat heeft onze huid nog meer moeite met acclimatiseren dan wij zelf!
Die middag kwamen we thuis met stoffen om een broek-pak van te laten maken, 3 mango's en een ananas. In Hohoe hadden we een dame zien lopen in zo'n broek-pak. We waren meteen verkocht en hebben foto's van haar gemaakt om dat aan 'onze' naaister te laten zien. Geweldig hoe dat hier gaat he.. in NL loop je een winkel binnen en heb je miljoen keuze.. hier loop je de straat op en maakt foto's van een voorbijganger (waarna je de kleding na laat maken).
Wat we even moeten delen met jullie is de vraag die aan Rianne werd gesteld vandaag: we waren even aan het wachten (zoals gebruikelijk) en een jongen vroeg haar of ze iemand in NL wist die hem van zijn aids af kon helpen. We moesten hem teleurstellen maar zoiets raakt je toch in je hart.. Om maar niet te denken aan hoe hij leeft, met welke onzekerheden en gedachten. Kennelijk was hij bereid naar NL te komen of anders... het was een oprechte vraag...
Na wat NL'se luxe, een amaretto met spekkies als toetje gingen we slapen en stonden we zondag morgen 6 uur op om 7 uur in de kerk te zijn. Als echte hollanders waren we natuurlijk om 7 uur bij de kerk en als echte muppets waren we 1 UUR TE VROEG! Uiteindelijk hebben we 5 uur in de kerk gezeten. Wel leuk om de voorbereidingen mee te maken en ook het zingen en dansen. 4 keer in polonaise lopen om een gift te deponeren in een grote pot. We werden in het Twi aan de dorpelingen voorgesteld, waar we zelf alleen onze namen van verstonden. Het zal wel goed zitten, daar moet je niet moeilijk over doen. Schattige kindertjes kwamen steeds een stukje dichterbij en op een gegeven moment kropen ze bij ons op schoot. Twee vielen er zelfs heerlijk in slaap.. wat een qeuties.
Na de kerk op naar de (inmiddels speel-) tuin van de obroenies. Er liep een hele horde kinderen met ons mee toen de kerk uit was. Iedereen wilde aan het handje van een obroenie lopen en zo liepen er vier schattige zwarte kindjes mee aan ieder een vinger. Eenmaal bij ons guesthouse hebben we met deze 20 tot 25 kinderen met de bal gespeeld. Geweldig vinden ze het en wij ook! Vanaf dat moment is onze achtertuin na schooltijd voor 2,5 uur een speelplaats geworden. We hebben al regels op moeten stellen om het speelgoed terug te krijgen achteraf en hen rond 17:00 ook weer weg te krijgen. De kinderen moeten hun ouders dan helpen met water halen en koken en dergelijke dus dat was een mooie tijd! Elke dag worden het steeds meer kinderen die komen spelen.. ze worden vrijer en vrijer in hun spel en vinden het prachtig als we meedoen! Na 4 dagen zijn wij alleen al een beetje uit gespeeld ;-) Ghi
Zondag avond kwam Daniel(28 jaar) bij ons langs en hebben we 2,5 uur aan het project gezeten. Hij vertelde interessante dingen met voorbeelden en voelde zich volgens ons wel best relaxed tussen leeftijdsgenootjes. Via zijn laptop hadden we internet-verbinding en konden we de reacties op onze weblog lezen! Helemaal toppie, echt heel leuk!
Reacties
Reacties
Dames, wat een verhalen!! Ik ben blij dat de pannenkoeken lekker waren! ;-)
En wat fijn dat vooralsnog de meeste afspraken nog worden nagekomen. Doe iedereen de groeten daar en geniet van alle indrukken!
Ha, meiden. Wij zitten nu lekker op de bank, na een dag hard werken in ons nieuwe huis.
We lazen dat jullie hagelstenen hadden.. ja hoor, vanmiddag liep er opeens een aap in onze tuin...
Een aap in een broekpak, volgens oma.
Nee, serieus.. ik wil foto's zien! Ik stel me voor dat jullie onwijs lijken op Tante S, ha ha!
We gaan ook nog reageren op jullie andere verhalen!
Kus van ons! X
Jullie schrijven beeldend. Ik krijg zo wel een behoorlijk goed beeld van het dagelijks leven daar. Keep up the good work!
Wat een decatent leven leiden jullie zeg! Luxe drankjes zoals Amaretto [met spekkies bah] in een door armoede geteisterd land. De mensen daar leven "van dag tot dag" en proberen te overleven. En hoe triest en in triest is het dat een knul jullie vraagt of jullie hem (verder) kunnen helpen met zijn strijd tegen de aids. Wauw. Wat een land. Wat een tegenstellingen met jullie eigen westerse ervaringen. Dat zal jullie wel "niet in de koude kleren gaan zitten' (haha) in dat warme land.
Je ziet dat de kids in Ghana nieuwsgierig zijn naar obroenies. Willen spelen en lol hebben. Ze zijn niet anders dan andere kids. Jullie brengen voor ze in ieder geval leven in de brouwerij! Leuk.
De sanitaire voorzieningen zijn dus minder daar? Water halen? Doen ze dat aan een pomp op het dorpsplein of halen ze dat uit de rivier? Waar halen jullie trouwens je water vandaan? Moeten jullie zelf ook water halen of komt dat bij jullie uit de kraan?
Grtz
Jaap
Haha, 'echte muppets' hahaha!!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}